نشانی مطب

تهران،خیابان شریعتی،نرسیده به پل صدر،کوچه کسری،پلاک ۱۶۰۷/۱،واحد 1

شماره تماس

22008100 (021)

دکتر شهرام سیدی » آلرژی » اگزمای دیسیدروتیک (دیسیدروزیس)
مدت زمان مطالعه ۶ دقیقه

اگزمای دیسیدروتیک (دیسیدروزیس)

اگزمای دیسیدروتیک که به نام دیسیدروزیس یا اگزمای کف پلانتار نیز شناخته می شود، باعث ایجاد تاول در کف پا یا کف دست می شود.علت دقیق ناشناخته است، اما ممکن است ناشی از حساسیت بیش از حد به فلزات خاص، درمان‌های پزشکی، دود تنباکو و سایر مواد باشد. استرس و تغییرات آب و هوایی ممکن است باعث آن شود. به احتمال زیاد افرادی که با محصولات حاوی فلزات مختلف کار می کنند و افرادی که آسم، اگزما، یا سایر آلرژی ها و حساسیت ها دارند، تاثیر می گذارد.مرطوب‌کننده‌ها و کورتیکواستروئیدها می‌توانند به مدیریت علائم کمک کنند، اما پزشک ممکن است داروهای قوی‌تری را نیز در صورت نیاز برای تسکین علائم تجویز کند.

اگزمای دیسیدروتیک (دیسیدروزیس)

بیشتر بدانید: اگزمای آتوپیک

اگزمای دیسیدروتیک (دیسیدروزیس) چیست؟

اگزمای دیسیدروتیک که به نام‌های پومفولیکس، دیسیدروزیس یا اگزمای کف پلانتار نیز شناخته می‌شود ، یک بیماری پوستی است که در آن تاول‌هایی در کف پاها یا کف دست‌ها و انگشتان ایجاد می‌شود. تاول ها می توانند به صورت برجستگی های ریز روی انگشتان ظاهر شوند یا با هم رشد کنند و نواحی بزرگ تری را روی دست ها و پاها بپوشانند. این تاول ها معمولاً بسیار خارش پوست دارند و ممکن است حاوی مایع باشند.

تاول ها می توانند 2 تا 4 هفته دوام بیاورند منبع مورد اعتماد. محرک های احتمالی عبارتند از تعریق، آلرژی، ویژگی های ژنتیکی، استرس، سیگار کشیدن، قرار گرفتن در معرض نور UV و عوامل دیگر. اگر علائم بیشتر طول بکشد، پزشک ممکن است علت اصلی را آزمایش کند.

علت اگزمای دیسیدروتیک چیست؟

علت دقیق اگزمای دیسیدروتیک ناشناخته است. عرق یک محرک رایج است، اگرچه متخصصان دقیقا دلیل آن را نمی دانند. افرادی که با اگزمای دیسیدروتیک زندگی می کنند ممکن است به موارد زیر حساسیت داشته باشند:

  • فلز، به ویژه کبالت یا نیکل
  • یک ماده خاص در صابون، مرطوب کننده، یا سایر محصولات مراقبت شخصی
  • داروها، به خصوص ضد بارداری یا آسپرین
  • سیگار کشیدن
  • انفوزیون ایمونوگلوبولین داخل وریدی (IVIG).
  • استرس می تواند محرک دیگری برای اگزمای دیسیدروتیک باشد، همانطور که می تواند تغییرات آب و هوا باشد.

چه کسانی در معرض خطر ابتلا به اگزمای دیسیدروتیک هستند؟

عواملی که ممکن است خطر اگزمای دیسیدروتیک را افزایش دهند عبارتند از:

  • عوامل ژنتیکی
  • سابقه شخصی یا خانوادگی نوع دیگری از اگزما
  • سابقه کار با سیمان یا فلز
  • آلرژی فصلی یا سینوزیت آلرژیک دارند
  • زندگی با آسم
  • داشتن عفونت پوستی مانند پای ورزشکار
  • 20 تا 40 سال سن دارند

علائم اگزمای دیسیدروتیک

اولین علائم تشدید اگزمای دیسیدروتیک ممکن است احساس سوزش و خارش بدون هیچ سرنخ بصری باشد. علائم اغلب به طور ناگهانی ظاهر می شوند. سپس ممکن است تاول های ریز و خارش دار ایجاد شوند، به احتمال زیاد در موارد زیر:

  • کف دست
  • کناره های انگشتان
  • پا
  • گاهی اوقات می تواند پشت دست ها، اندام ها و پاها را درگیر کند.
علائم اگزمای دیسیدروتیک

این تاول های ریز می توانند با هم رشد کنند و مناطق بزرگ تری را تشکیل دهند که بسیار خارش دار، قرمز و برجسته هستند. اگر پوست عفونی شود، تاول ها می توانند دردناک شوند و چرک ترشح کنند. برخی از افراد ظاهر آن را شبیه پودینگ تاپیوکا توصیف می کنند. به طور معمول، اگزمای دیسیدروتیک به خودی خود در عرض 2 تا 4 هفته بهبود می یابد، اما با بهبودی تاول ها، می توانند باعث خشک شدن و لایه برداری پوست شما شوند. افرادی که رنگ پوست تیره دارند ممکن است در جایی که تاول ها بهبود یافته اند، لکه های تیره ایجاد کنند.

بیشتر بخوانید: پسوریازیس

اگزمای دیسیدروتیک چگونه تشخیص داده می شود؟

اگر بیش از یک هفته کف دست یا کف پای شما ملتهب و خارش دارد، بهتر است به پزشک یا متخصص پوست مراجعه کنید.  در صورت عدم بهبود ضایعات، پزشک ممکن است یک آزمایش آلرژی انجام دهد یا یک نمونه پوست برای آزمایش عفونت بگیرد. آنها همچنین ممکن است داروهای بدون نسخه (OTC) یا تجویزی را توصیه کنند.

درمان های خانگی برای شیوع خفیف اگزمای دیسیدروتیک (دیسیدروزیس)

برای شعله ور شدن خفیف، پزشک ممکن است توصیه کند:

  • استفاده از خیساندن دارویی یا استفاده از کمپرس خنک دو تا چهار بار در روز و هر کدام به مدت 15 دقیقه
  • استفاده از مرطوب کننده یا کرم ترمیم کننده مانع برای پوست مرطوب پس از خیساندن یا حمام
  • استفاده از کرم کورتیکواستروئیدی که به بهبود تاول ها و کاهش التهاب کمک می کند
  • داروی ضد خارش به شکل قرص یا کرم
  • مدیتیشن و تکنیک های دیگر برای مدیریت استرس
  • توجه به جواهرات، صابون ها و سایر محصولاتی که به نظر می رسد علائم را بدتر می کنند و اجتناب از آنها
  • کوتاه نگه داشتن ناخن ها برای جلوگیری از خاراندن، که می تواند منجر به عفونت شود

تغییرات رژیم غذایی مرتبط با اگزمای دیسیدروتیک (دیسیدروزیس)

اگر پزشک شما مشکوک باشد که تشدید اگزمای دیسیدروتیک شما ناشی از حساسیت به نیکل یا کبالت است، ممکن است برنامه ای مبتنی بر نقطه برای محدود کردن کبالت و نیکل در رژیم غذایی پیشنهاد کند. انجام این کار بدون کمک متخصص امکان پذیر نیست زیرا بسیاری از غذاهای حاوی این مواد نیز منابع مهم مواد مغذی ضروری هستند. نیکل و کبالت عناصر طبیعی در بسیاری از غذاها هستند. کبالت دارای ویتامین B12 است و در محصولات لبنی، ماهی، مرغ و گوشت وجود دارد. نیکل منبع قابل اعتماد در بسیاری از غذاها است، مانند:

  • غلات
  • چای
  • میوه خشک شده
  • کاکائو و شکلات
  • محصولات سویا
  • حبوبات

درمان پزشکی برای اگزمای دیسیدروتیک (دیسیدروزیس)

علائم شدیدتر یا مکرر ممکن است به درمان های دیگری نیاز داشته باشد، مانند:

  • کرم های استروئیدی تجویزی
  • کرم پیمکرولیموس
  • پماد تاکرولیموس
  • داروهای سیستمیک برای سرکوب سیستم ایمنی
  • درمان سبک در مطب پزشک (اما از قرار گرفتن در معرض آفتاب محافظت نشده و تخت‌های برنزه اجتناب کنید)
  • در صورت امکان استراحت کافی و بیوفیدبک یا تکنیک های دیگر برای کمک به مدیریت استرس

عوارض اگزمای دیسیدروتیک

اگزمای دیسیدروتیک می تواند ناراحت کننده باشد و ممکن است کیفیت زندگی شما را تحت تاثیر قرار دهد.

به عنوان مثال، ممکن است مشکل داشته باشید:

  • پیاده روی
  • با استفاده از دستان خود
  • کار کردن
  • خوابیدن
  • همچنین خطر عفونت ناشی از خاراندن وجود دارد.
عوارض اگزمای دیسیدروتیک

جلوگیری از اگزمای دیسیدروتیک (دیسیدروزیس)

همیشه نمی توان از اگزمای دیسیدروتیک جلوگیری کرد، اما نکات زیر ممکن است کمک کند:

  • یک دفترچه از محرک های احتمالی داشته باشید و در صورت امکان از آنها اجتناب کنید.
  • در مورد تغییرات رژیم غذایی با پزشک صحبت کنید.
  • از استعمال دخانیات و دود دست دوم خودداری کنید.
  • به عنوان مثال، هنگام استفاده از مواد شوینده از دستکش محافظ استفاده کنید.
  • از کفش های ساخته شده با محصولات طبیعی مانند جوراب های نخی سفید بدون رنگ استفاده کنید.
  • از یک مرطوب کننده قوی و صابون نرم کننده استفاده کنید.
  • استرس را از طریق مدیتیشن، تنفس عمیق و غیره مدیریت کنید.
  • با یک پزشک یا متخصص پوست بر روی یک برنامه پیشگیری کار کنید.
  • پوشیدن دو جفت جوراب نخی و بدون رنگ ممکن است به کاهش خطر تماس با مواد حساسیت زا کمک کند.

کلام آخر

شعله ور شدن اگزمای دیسیدروتیک معمولاً طی 2 تا 4 هفته بدون برجای گذاشتن آثار یا اسکار قابل توجه برطرف می شود. با این حال، اگر امکان جلوگیری از محرک وجود نداشته باشد، ممکن است عود کند. افرادی که پوست تیره دارند ممکن است پس از شعله ور شدن، هیپرپیگمانتاسیون را تجربه کنند. خاراندن ناحیه آسیب دیده ممکن است منجر به عفونت و تاخیر در بهبودی شود. همچنین ممکن است منجر به زخم شود.

دکتر شهرام سیدی

دکتر شهرام سیدی

متخصص ایمونولوژی بالینی و آلرژی

دکتر سیدی دکترای پزشکی خود را از دانشگاه علوم پزشکی تهران و دکترای تخصصی ایمونولوژی را از دانشگاه علوم پزشکی اصفهان اخذ نمودند. ایشان عضو مرکز تحقیقات RCGLD دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، استادیار و هیات علمی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه،هیات علمی گروه ایمونولوژی دانشگاه علوم پزشکی آزاد تهران، موسس و بنیان گذار اولین کلینیک آلرژی در استان آذربایجان غربی ارومیه، موسس کلینیک آلرژی بیمارستان فرهنگیان شهید باهنر نیاوران و محقق و عضو مرکز تحقیقات NRITLD بیمارستان مسیح دانشوری دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی هستند.

برچسب ها:
مقالات مرتبط
تفاوت آسم و برونشیت

تفاوت آسم و برونشیت

آسم و برونشیت دو بیماری تنفسی هستند که ممکن است به نظر مشابه بیایند، اما تفاوت‌هایی در علل، علائم و درمان دارند. در زیر...

پرسش و پاسخ تکمیلی
0 دیدگاه
یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *